Wow, ang tagal ko nang hindi nakakalakad nang ganoong kabilis. Grabe. Pawis na pawis ako pagdating ko sa Eliazo. Bakit ako nagmamadali? Kasi kailangan ko pa lang magbantay sa shift namin nagyon dahil maraming pinapaprint. Dapat talaga hindi na ako pupunta dito dahil sasamahan ko ang mga Philo groupmates ko para kunin ang pinaedit naming video. Documentary to be exact. Hay. Kawawa naman si Fati, 2 na lang silang pupunta ni TJ. Kasi naman, dapat sinasabi sa akin nang mas maaga. Nakakhiya talaga sa groupmates ko. Pero hinihingi kasi ng sitwasyon ang aking pag-iral sa e-print. So ok lang. Ok na rin. Pero nahihiya pa rin ako kay Fati. Iyon yun. ~ Hay. Good news to everyone. (Para namang may bumabasa nito.) Pagaling na si Eric. So masaya ako kahit na hindi nakarating sa Singapore ang postcards na ipapadala namin kay Eric. Ok na rin. ~ Tagal kong di nagpost dito. Tapos ganito lang ang sinulat ko. Ok na rin. Kaysa wala.
#### Masochista ata ako. Nagpunta na naman ako ng blog niya kagabi. After a long time of not going. Wala lang, nabored lang ako. At ayun na nga, nagbalik na si Cathy. Hay. At sa kababasa ko ng mga entries niya, eto ang isa sa mga nabasa ko: Will give up everything to keep you. I love you, like it's the first time I'm saying it. Kamusta naman yan di ba?! Kaya ko nga siya minahal e, ganyan kasi siya magmahal. Shet. Kahit na medyo matagal na yun, masakit pa rin kahit paano kasi mahal ko e. Hay. Beyond my becoming a chef, finding a person who can love me as much is my dream. Sana hindi lang pangarap iyon, sana maging katotohanan. :) I still thank you ####. For loving not just her (although it's another kind of love), but all of us too. Kaya nga mahal pa rin kita e.
Comments